تبلیغات
خاطرات من از سفر به اروپا - باز هم پاریس و باز پاریس . . . 2016 قسمت سوم
امروز جمعه 16 مهر نودوپنج هست ومن امشب عازم پاریس هستم ...پرواز ساعت 2:45 دقیقه با هواپیمایی آلیتالیا انجام میشه ...بارمجاز من در این پرواز طبق اعلام شرکت فلایتیو که بلیت را ازش خریدم  23 کیلو هست ...
وقتی چمدانم را بستم بارم را وزن کردم ...با اینکه چیز زیادی با خودم نداشتم بارم حدود 28 کیلو شده بود که بخشی از اون را در کوله پشتیم گذاشتم که ببرم تو هواپیما .....ساعت 11:30شب باتفاق داداش کوچکترم به فرودگاه رفتیم ، ظاهرا همه چیز مرتب بود ...ومن بعد از پیاده شدن وخداحافظی با برادرم به سمت قسمت کنترل ورودی مسافر رفتم ...تقریبا شلوغ بود ومسافران اروپا که بیشترشون دانشجو بودن با چمدانهای بزرگ در صف ایستاده بودند ....اول از همه از روی مانیتور های اطلاعات پرواز ساعت وگیت پرواز را کنترل کردم ....خدا رو شکر مثل پارسال تاخیری در کار نبود






همان !

بعد از حدود نیم ساعت انتظار ، گیشه ایرلاین آلیتالیا باز شد وبترتیب مسافرین بارشون را تحویل و کارت پرواز میگرفتن ....نوبت من شد وبارم را روی قسمت مخصوص گذاشتم ...با اینکه توی خونه وزنش کرده بودم ، ولی اینجا حدود 2 کیلو اضافه بار نشون میدادکه خوشبختانه مورد توجه مسئول صدور کارت پرواز هم قرار نگرفت ... پرواز من تهران -رم -پاریس وبرگشتم هم پاریس - رم -تهران ...این یعنی اولین مرز ورود به منطقه شنگن ، رم بود وقطعا مهر ورود در فرودگاه ( فرودگاه لئوناردو داوینچی یا همون فیومینچینو ) داخل پاسپورتم میخورد که اینطور هم شد ! به هر حال کارت پرواز را هم گرفتم



کارت پرواز تهران تا رم



کارت پرواز رم تا پاریس

وبعد از عبور از گیت کنترل پاسپورت وتحویل برگه عوارض خروج از کشور ، برای گرفتن 300 دلار ناقابل ارز مسافرتی ، که واقعا خنده داره ...بسمت باجه بانک ملت رفتم وبعداز گرفتن ارز ، مجددا در انتظار باز شدن گیت ورودی وکنترل کارت پرواز منتظر موندم ...باز هم متاسفانه و هزار متاسفانه اینترنت فرودگاه قابل استفاده نبود یعنی شما در لیست  WiFi های موجود ،Airport Free WiFi را پیدا میکنی ولی دریغ از برقراری ارتباط ...! ! خلاصه تا زمان پرواز با اینترنت همراه که انصافا سرعت خوبی هم داشت اینترنت سواری وتلگرام بازی واز این حرفا کردم ! ! !پرواز دقیقا راس ساعت انجام شد وما تهران را به مقصد رم در نیمه شب تقریبا سرد تهران ترک کردیم ... امسال دیگه از تجربه های تلخ سال قبل استفاده کردم ....پاور بانک با خودم برده بودم که اگر باتری موبایلم تموم شد نگران چیزی نباشم ....شارژرها ، کابل دیتای دوربین را هم توی کیف همراهم بردم که اگر مثل پارسال ساکم گم شد دیگه داستان سال قبل اتفاق نیافته ....بیشتر لباسهام هم توی کوله پشتیم بود ....دیگه اگر بارم هم گم میشد ...حداقل تا دو سه روز مشکلی نبود ...



مانیتور نمایش دهنده گیت پرواز تهران - رم در ساعت 2:45

دعای هنگام سفر

دعای هنگام سفر که
در بالای گیت خروج نصب شده . . . . . به سه زبان



سبحان الذی سخرلنا هذا وماکنا له مقرنین وانا الا ربنا لمنقلبون
بی عیب است پروردگاری که این وسیله را در اختیار ما قرار داد وما قدرت احاطه بر آن را نداریم

هواپیمای آلیتالیا ایرباس A320 بود که صندلیهای نسبتا راحتی داشت ، حداقل من با 189 سانت قد اصلا احساس ناراحتی نمیکردم ...روی هر صندلی یک بسته نایلونی وکیوم شده که داخلش یک پتوی زرشکی رنگ  و یک بالش سفید تمیز بود گذاشته بودن وراحت میشد یه خواب نصفه ونیمه تا مقصد داشت ....کادر پرواز پرسنل مودب وخوش برخوردی بودند ودر کل برای 835 هزار تومن پول بلیت جای گله وشکایتی نبود ...هرچند که صندلی من جای خوبی نبود نه میتونستم بیرون رو ببینم نه روبرومو ..آخه صندلی مهماندار که ارتفاع پشتیش هم خیلی زیاد بود کاملا جلوی دید منو گرفته بود ...که اصلا مهم نبود چون نیمه شب وبود هیچ چیزی بهتر خوابیدن وجود نداشت ....توی هواپیما از هدفون صوتی ویا تلویزیون واین چیزا خبری نبود حتی یه مانیتوری هم نبود بشما نشون بده الان کجای کره زمینی  ! ! سرعت ، ارتفاع ، دما ، مسافت باقیمونده تا مقصد چقدره ؟ هیچی ... در ابتدای پرواز به زبان ایتالیایی وانگلیسی توصیه های همیشگی وآموزشهای لازم در خصوص ماسک اکسیژن ، جلیقه نجات ودربهای خروج اضطراری داده شد ونکته مهم که در همه پروازها خیلی  تاکید میشد ، همراه داشتن گوشی سامسونگ گلکسی نوت 7 بود ، که بشدت تاکید میشد که یا گوشیتونو تحویل بدید ویا به هیچ وجه تا انتهای پرواز روشنش نکنید ...



یکی از صفحات بولتن تبلیغاتی در هواپیمای آلیتالیا

! ! ! به هرحال ساعت حدود 6:30 صبح به وقت رم رسیدیدم فرودگاه فیومینچینو ...بعد ازپیاده شدن از هواپیما وسوار شدن اتوبوسهای CoBUS وارد سالن ترانزیت شدیم .....یادتون باشه همیشه علاو بر تکیه بر تجربه ، سعی کنید در جاهای جدید منتظر  یه استثنائاتی هم باشید پس خیلی خوب وبا دقت همه چیز را زیر نظر داشته باشید ، تابلوها ، ورودیها ، مسیرها  ،تغییر ساعتها واز همه مهمتر آدمهایی که باهاشون همسفرید و فکر میکنید ممکنه مقصدشون با شما یکی باشه .....اینا رو گفتم تا این تجربه را هم خدمتتون عرض کنم .....بعد از پیاده شدن از اتوبوس وارد سالن شدیم ....در این جا باید مسیر ترانزیت را انتخاب کنید نه خروجی را ....ومن طبق عادت همین مسیر را رفتم وچند تا ایرانی هم با من میامدن ...ظاهرا با هم  ، هم مسیر بودیم .....من خیلی تند وسریع راه میرفتم ..... در یک لحظه دیدم خانمی با لباس فرم تابلویی به دستش داره و روش نوشته  Paris AZ316 ..... ایستادم و پرسیدم شما راهنمای ادامه مسیر تا پاریس هستید ؟ و با خوشرویی گفت بله لطفا چند لحظه بایستیدوبعددنبال من بیایید .....بعداز چند دقیقه حدودا 10 نفر شدیم که بیشترمون ایرانی بودیم ودنبال این خانم از این سالن به اون سالن رفتیم تا به گیت کنترل پاسپورت رسیدیم وما را از مسیر جداگانه ای که هیچکس تو صف نبود برد و بعد از چند دقیقه بترتیب برای کنترل ویزا و پاسپورت منتظر شدیم....یادتون باشه رعایت نظم وادب در صف و ایستادن پشت خط برای ارائه مدارک به افسر کنترل مدارک اولا نشانه شخصیت شما ومعرف فرهنگ کشورتون هست ثانیا افسر مربوطه کمتر ازتون سوال میکنه وراحت عبور میکنید ....متاسفانه بعضی از هموطنان عزیزمون با عدم رعایت این موارد کوچیک ، هم باعث بی حرمتی به خودشون میشن هم ذهنیت بد از ایرانیها برای افسر کنترل ایجاد میکنن که باعث میشه بقیه  را هم با همون نگاه ارزیابی کنن......نوبت من شد وافسر خانمی که خیلی جدی هم بنظر میرسید مدارکم را کنترل کرد ...همونطور که در سفرنامه های قبلی گفتم حتما بلیت برگشت ، رزرو هتل و یا دعوتنامه را در هنگام ورود به اولین مرز شنگن باید با خودتون داشته باشید ...اینا اولین مدارکی هست که باید بهشون نشون بدید و ازتون سوال میکنن ..... هدف از مسافرت وزمان اقامت هم که باید براشون توضیح بدید ...در هنگام ارائه مدارک هول نشید وبا آرامش تمام ولبخندی بر لب هرآنچه ازتون میخواد را ارائه کنید ...مطمئن باشید افسر گذرنامه برای ارائه مدارک صبر میکنه ....یک خانواده 4 نفره ایرانی جلوی من بودن که هر چهار تاشون باهم رفتن جلوی گیشه وظاهرا خیلی هم انگلیسی بلد نبودن وبا دعوتنامه اومده بودن ....هرمدرکی را که افسر ازشون میخواست با دستپاچگی تمام وکلی گشتن تو مدارک تحویل میدادن که عمدتا هم مدارک را اشتباه میدادن ...مثلا افسر ازشون پرسید بلیت برگشت دارید ؟ .....قاطی کرده بودن ....میگفتن    yes yes NO NO ! ! ! بعد دعوتنامه را نشون دادن ...وچند تا از این اشتباهات ...که متاسفانه افسر نگهشون داشت تا یک نفر دیگه بیاد کنترل مدارکشون را انجام بده ...سعی کردم کمکی کنم وبه افسر گفتم میتونم کمکشون کنم ؟ گفت نه همکارم میاد کنترل میکنه ...به هر حال مجبور بودیم همه منتظر اون 4 نفر بمونیم ....بعد از چند دقیقه که کارشون ردیف شده ، همه باهم بسمت گیت B10 رفتیم ...همون خانوم کارمند فرودگاه گفت همین جا منتظر باشید تا گیت  پاریس باز بشه ....گیت رم به پاریس طبق کارت پرواز B6 بود که نمیدونم چرا ما از B10 باید میرفتیم ! ! !  ... این نکته را خیلی بهش توجه کنید اگر در ماه اکتبر به اروپا سفر میکنید تا اول نوامبر اختلاف ساعت ما با اروپا 1.5 ساعته ، در واقع از 30 شهریور یا همون 20یا 21 سپتامبر که ساعتهای ما یکساعت به عقب برمیگرده این اختلاف میشه 1.5 ساعت ..... در  اروپا ساعت ها رو در اول نوامبر تغییر میدن که از اون تاریخ به بعد اختلافشون با ما میشه همون 2.5 ساعت .....این موضوع را سال 2010 تو آمستردام شب هلووین تجربه کردم اما اینجا داشت یادم میرفت ونزدیک بود از پرواز جا بمونم ...البته نزدیک گیت بودم واحتمالش کم بود..... بیشتر تعجبم از این بود که چرا پرواز یکساعت زودتر میپره ! ! ! خلاصه تو هواپیما از کسی که کنارم بود پرسیدم چرا هواپیما زودتر از ساعت مقرر پرواز کرده ؟ و اون هم ظاهرا متوجه منظورم نشدوفقط ساعتشو نشون داد از زمان ساعتش  معلوم بود از آفریقا اومده وهنوز ساعتشو با اروپا تنظیم نکرده ولی اختلاف ساعت رو میدونه .....تا پاریس همش به این موضوع فکر میکردم ...اما وقتی تو فرودگاه شارل دوگل ساعت را نگاه کردم تازه متوجه اشتباهم شدم ....به همین دلیل گفتم علاوه بر تکیه بر تجربه ، باز هم حواستون به همه چی باشه .....ساعت 10:35 دقیقه در فرودگاه شال دوگل فرود امدیم وپس از تحویل بار بسمت خروجی رفتم ...اینجا دیگه نیازی به کنترل پاسپورت نبود چون در ایتالیا مهر ورود به منطقه شنگن در پاسم زده شده بود ....در حال خروج از سالن بودم که گارد امنیتی جلومو گرفت وگفت میخواد داخل چمدانم را بازدید کنه ....تمام افراد را با دستگاه مخصوصی چک میکردن ....یادتون باشه در مواقعیکه مامورین امنیت ویا پلیس مهاجرت ازتون درخواستی بابت مدارک وکنترل بار داره بدون کوچکترین مقاومت ودستپاچگی اولا به همه سوالاتشون پاسخ درست و صحیح بدید دوما هرمدرکی هم که خواستند فقط بهشون نشون بدید ...تاکید میکنم فقط نشون بدید ...چون طبق قوانین کنوانسیون ژنو حقی ندارند مدارک شما را ازتون بگیرن مگر در دفتر مرکزی پلیس مهاجرت  برای کنترل بین المللی ........با خونسردی کامل مدارکم شامل پاسپورت بلیت برگشت و هتل محل اقامتم در پاریس را نشون دادم وبعد هم در چمدانم را باز کردم ...اولش رمز در چمدان را هر چی درست میزدم باز نمیشد ومامور ازم پرسید رمزش یادت رفته ؟ وگفتم نه .....در چمدانم که باز شد  ماموران که سه نفر بودن  دونه دونه لوازمم را چک کردن ...پایه دوربین ...غذای آماده .....وسایل شخصی ...لباس  و بعد از عذر خواهی توضیح داد که این کارها فقط بخاطر کنترل حملات  ت ر  و ر ی س ت ی هست ... به هرترتیب از اونجا گذشتم و آرام آرام  بسمت خروجی رفتم .....در این لحظه با استفاده از اینترنت رایگان وپرسرعت فرودگاه شارل دوگل ، رسیدنم به پاریس را به همسرم اطلاع دادم و چند تا عکس هم گرفتم و براش فرستادم 



     اسکرین شات از صفحه ثبت نام در اینترنت رایگان فرودگاه شارل دو گل پاریس

  دراین حال بسمت ایستگاه قطار میرفتم..............یعنی دنبال کردن تابلوهای  Paris by Train ..... اما قبلش  باید بلیت RER تهیه میکردم ....در ادامه مسیر به دفتر اطلاعات ویا همون information که با علامت i  مشخص شده رفتم ... اینجا باید علاوه بر رعایت صف ورعایت نظم وترتیب ، در پشت خط انتظار ( همانند خط باجه کنترل پاسپورت ) بایستید و وقتی نوبتتان شد بروید و خرید و یا هر اطلاعاتی که خواستید دریافت کنید ....بلیت RER را به قیمت 10.5 یورو خریدم وبا دنبال کردن تابلوهای Paris By Train به ایستگاه قطار رسیدم

paris by train

Paris By Train



.... یادتون باشه اگر خواستید بلیت قطار را ارزانتر بخرید باید با استفاده از کارت اعتباری و از دستگاه یا همان ماشینهای صدور بلیط ،به قیمت 7.5 یورو خرید انجام بدید که بنظرم 3 یورو ارزش صف طویل وطولانی این روش را نداره ...البته اروپاییهای خسیس این روش را ترجیح میدن  ! ! ! ......خلاصه بسمت ایستگاه قطار رفتم وبعد از حدود 15دقیقه قطار رسید .....



از فرودگاه تا ایستگاه Gare du Nord   بخوانید گَق دو نورد یا بعبارتی Paris Nord تقریبا یک ساعتی راه بود بعد از آن باید مترو خط 5 به رنگ نارنجی در نقشه را سوار ، وایستگاه Republique پیاده میشدم ....



ایستگاه مترو پاریس نورد ، Gare Du Nord


ایستگاه مترو جمهوری ،  Republique

به هرترتیب این مسیر را طی کردم وحدود ساعت 1:00  رسیدم میدان جمهوری یا بقول فرانسویها قپیووبلیک ! ! 



میدان جمهوری !
این میدان هم جز میادین معروف پاریس هست ومعمولا تشکل های اعتراضی در پاریس از اینجا  شروع میشه ودر واقع پاتوق ومحل تجمع معترضین هست .....بعد از چند بار بالا پایین کردن نقشه وسوال از این و اون به هتل رسیدم ...




Hibiscus Hotel

رسپشن هتل بعد از دیدن برگه رزرواسیون تایید کرد که اتاق رزرو شده ...البته من قبلا برای اطمینان بیشتر ایمیل زده بودم که واچر هتلم را تایید کنن ولی متاسفانه جوابی به ایمیلم ندادن ویک روز قبل از پرواز مجبور شدم زنگ بزنم هتل وتایید قطعی را بگیرم .....پیشنهاد میکنم شما هم همین کار را بکنید چون برای دوستانم پیش اومده بود که هتلی را از ایران رزرو کرده بودن وپرداخت کامل هم انجام شده بود ولی وقتی رسیده بودن به شهر مورد نظر با مشکل مواجه شده بودند که پس از کلی تلفن بازی با ایران وآژانس مربوطه بهشون اتاق داده بودن .... ساعت رسیدنم به هتل حدود یک ونیم بود و رسپشن هتل که بسیار عنق ، بی ادب  وبد اخلاق بود گفت  Check in ساعت 2 انجام میشه وباید منتظر باشی ! ! ! گفتم اشکال نداره نیم ساعت تو لابی میشینم..... اینترنت دارید؟ گفت نه اینترنت این هتل پولی وباید از هتل بغلی کارت اینترنت بخری ! ! !....با خودم گفتم خاک برسر گداتون کنن ....رسپشن هتل فرانسوی نبود وبنظر میاومد مراکشی ویا الجزایری باشه چون با دوستش بعضی وقتا عربی حرف میزد ...خوب طبیعی بود با ایرانیها هم برخورد مناسبی نداشته باشه ..... ..البته کسی که من روز قبل باهاش تلفنی صحبت کردم آدم خوش برخوردی بود حتی اسمشو گفت وگفت که عرب هست ...اما این یارو خیلی نوبر بود ....به هر حال تا ساعت 2 منتظر موندم تا اتاق را تحویل بگیرم .....ساعت 2 شد وکارت پانچ اتاقی در طبقه دوم را بهم داد وگفت باید باهم به اتاق برویم تا علاو بر تحویل اتاق رمز پانچ را نیز عوض کند ! ! ! ازقسمت رسپشن ، پلکانی نیم گرد و تقریبا  با 5-6تا پله بسیار باریک که به زور نوک کفش روی آن گیر میگرد به  آسانسور منتهی میشد ... چمدان تقریبا سنگینم را یک پله یک پله بالا بردم .....چشمتان روز بد نبیند ...در میانه هلالی پلکان ناگهان نوک کفشم از روی پله سر خورد وبا چمدان بار سقوط کردم و در مقابل رسپشن نقش بر زمین شدم ...شدت ضربه به کمر وساعد دست چپم بقدری بود که در همان ابتدا با وجود گرمی بدنم ، درد بسیار شدیدی را حس کردم ....واین مسئول بی شعورِ بی معرفتِ  بی همه چیز ، حتی برای کمک به من هم پایین نیامد ! ! !وپس از چند دقیقه آرام از جایم بلند شدم ...تازه ایشان آمدند وفقط پرسیدند  Are you ok ? ...ومن هم از شدت درد وعصبانیت  هر آنچه در آن لحظه از مغزم میگذشت به زبان فارسی وانگلیسی نثارش کردم .....اتاق را تحویل گرفتم ...فکر کنم بدترین اتاق در هتل همین اتاقهای قسمت پشتی بود ....ایشان بعد از دقایقی که مشغول تغییر رمز درب اتاق بود ، کارش تمام شد وگفت کارت را گم نکنی باید 10 یورو جریمه بدی تا نمونه اش را بسازیم ...به فارسی فقط  گفتم گمشو بیرون ! ! !...نمیدانم فهمید یا نه ولی چند لحظه خیره نگاهم کرد ودرب را بست و رفت .....بعد نیم ساعتی استراحت در هتل ...تازه فهمیدم چه اتاق بیخودی را تحویل گرفته ام ...وبا عصبانیت رفتم رسپشن وگفتم یا پولم را بده یا اتاقم را عوض کن و او هم با خونسردی گفت امشب هیچ اتاق خالی نداریم ...فردا صبح به همکارم بگو شاید برایت عوض کرد در ضمن مگر پول رزرو هتل را به من دادی که از من میخواهی؟ پولت را در کشورت به آژانس رزرو هتل دادی و برو از اون بگیر ! ! ! ....خلاصه دیدم امشب کاری از دستم بر نمیاد ورفتم آماده شدم تا سری به اطراف بزنم وهرآنچه را در 5 -6 سفر قبلی ندیده بودم ویا دیده بودم ببینم وتجدید خاطرات کنم .... امروز روز زامبی بود ...در میدان جمهوری همه جوانها با لباسها وگریمهایی شبیه زامبی وبسیار چندش آور وترسناک کارناوالی راه انداخته بودند که نگو  ونپرس .... هیچ عکسی از این مراسم نگرفتم ...چون واقعا حس خوبی از این چیزها ندارم ....در مورد خیابان سنت دنیس یا بقول فرانسویهای سن دنی  چیزای زیادی خونده بودم ..جایی شبیه میدان پیگال ...مولن روژ .... یه  همچین جاییه ... ...فاصلش تا هتل حدود نیم ساعتی پیاده روی بود ...نرم افزار گشت وگذار در پاریس  که جی پی اس آنرا پوشش می داد را در گوشی موبایلم داشتم واز روی آن بسمت خیابان سن دنی رفتم .......

ادامه دارد


برچسب ها: نمایشگاه خودرو پاریس، پاریس موتور شو، Paris Motor Show،

تاریخ : چهارشنبه 28 مهر 1395 | 11:51 قبل از ظهر | نویسنده : شهرام | نظرات
.: Weblog Themes By SlideTheme :.